DE AMERIKAANSE MASSAMOORD OP DUITSE KRIJGSGEVANGENEN

We weten allemaal dat na het einde van een oorlog of conflict de overwinnaar de geschiedenis schrijft. Dit geeft deze zelfde overwinnaar natuurlijk de kans om de eigen misdaden, fouten of misrekeningen uit de geschiedenis van het conflict te wissen. Wat er ook is gebeurd, de verliezer is de schuldige. Deze theorie is natuurlijk ook van toepassing op de Tweede Wereld Oorlog. Het gaat ons er nu niet om wie in dat conflict gelijk had of niet. Ook willen we nu even geen pleidooi houden voor meer onderzoek naar de ware oorzaken van, en de gebeurtenissen tijdens deze oorlog. We willen nu kijken naar een geschiedenis die meteen na het einde van de oorlog in 1945 is gebeurd. In “vredestijd” dus. We willen vandaag kijken naar de geschiedenis van de Rheinwiesenlager. Nog nooit van gehoord? Dat is ook niet verwonderlijk, want zelfs in Duitsland kennen maar weinigen deze geschiedenis. Er over spreken of schrijven is niet verboden. Toch doet bijna niemand het. Laten we maar eens kijken waarom dat zo is.

Voordat we naar de Rheinwiesenlager zelf kijken, moeten we eerst een blik werpen op de geschiedenis van de krijgsgevangenen aan het einde van de oorlog. Toen in het voorjaar van 1945 het Derde Rijk op instorten stond, werd er op veel plaatsen verbitterd doorgevochten. Dat heeft later veel mensen verbaasd. Wisten de Duitse soldaten dan niet dat de oorlog verloren was, en een nederlaag onvermijdelijk? Waarom dan toch bloed blijven vergieten als de beslissing al lang is gevallen? Het doorvechten had verschillende redenen. Ten eerste deed het regime er alles aan om de strijd voort te kunnen zetten. Er was veel gruwelpropaganda tegen de binnengevallen legers, en het werd ook als een misdaad gezien als iemand overwoog om te capituleren. Zij die dat wel deden konden met de dood worden bestraft. Maar er was onder de Duitse soldaten ook enorme angst voor wat er zou gebeuren als je in handen van de tegenstander viel.

Zo geloofde men jarenlang dat het Rode Leger geen krijgsgevangenen maakte. Onder de soldaten werd steeds opnieuw verteld dat “Ivan” iedere gevangene meteen doodschoot. Dit bleek niet zo te zijn, maar de gedachte aan jarenlange krijgsgevangenschap in onherbergzame gebieden van de Sovjet Unie heeft menig soldaat er toe gebracht om toch maar liever door te vechten. Alles beter dan in gevangenschap raken. Overigens hebben veel soldaten de strijd ook voortgezet om burgers uit de bedreigde gebieden te laten ontsnappen. Ook dat heeft veel levens gekost, maar was natuurlijk wel te begrijpen. De Duitse eenheden vochten nu immers op eigen bodem, en de eigen familie kon betrokken zijn. Door dit alles duurde de oorlog veel langer dan men eigenlijk had kunnen verwachten. Hoeveel levens dit alles heeft gekost is niet of nauwelijks te berekenen. Maar het zijn er honderdduizenden geweest.

Toch kwam in april 1945 voor iedere Duitse soldaat het moment dat men de capitulatie onder ogen moest zien. En toen gebeurde er iets opmerkelijks. Veel soldaten die in het Oosten of in Midden Duitsland tegen het Rode Leger vochten wisten dat aan opgeven niet meer te ontkomen was. Toch wilden ze niet in handen van de Russen vallen. Ze wisten immers maar al te goed wat er uit Duitse naam in de Sovjet Unie allemaal was gedaan. Wraakneming was dus te verwachten. Om aan dit lot te ontkomen trokken veel eenheden naar het westen. Ze wilden zich wel overgeven, maar dan aan de Amerikanen of de Engelsen. Ze waren er van overtuigd dat ze dan beter behandeld zouden worden, en sommige gingen er zelfs van uit dat ze naar huis zouden mogen vertrekken nadat ze hun wapens hadden ingeleverd. Dit alles was gebaseerd op ervaringen eerder in de oorlog. Duitse soldaten, zeelui of vliegeniers die in handen van de Engelsen vielen werden goed behandeld. Ze zaten in redelijke kampen, kregen goed eten en medische verzorging. In april 1945 wilde menig Duits soldaat daar voor tekenen. Een poosje bijkomen in gevangenschap, en dan naar huis.

Dus trok men naar het westen, tenminste als dat mogelijk was. Eenmaal aangekomen legde ze de wapens neer, en wachtte op de dingen die komen zouden. Al snel merkten ze dat ze een misrekening hadden gemaakt. Meestal kwamen zij in handen van de Amerikanen, en die hadden een plan met de voormalige vijanden. Het was een plan dat in Amerika op het hoogste niveau was uitgewerkt. Om delen van het Duitse volk in de toekomst voor Amerikaanse doeleinden te kunnen gebruiken, moest eerst een ander deel van dat zelfde volk worden uitgeroeid. Er waren geen plannen voor een industriële vernietiging, zoals tijden de Holocaust. Maar de plannen die er wel waren zouden zeker zo dodelijk zijn, alleen minder zichtbaar. De eerste groep die hiermee werd geconfronteerd waren de Duitse krijgsgevangenen. De Amerikanen, bijgestaan door de Britten en de Fransen, begonnen er mee door de Duitse soldaten niet als krijgsgevangenen te registeren. In plaats hiervan werden zij gezien als ontwapende strijders. Dit hield in dat de soldaten niet onder de Conventie van Geneve vielen, wat de overwinnaars een vrijbrief gaf om met de mannen toe doen wat ze maar wilden.

Daar gingen ze dan ook meteen mee aan de slag. De gecapituleerde soldaten werden opgesloten in de zogenaamde Rheinwiesenlager, dit waren 19 kampen langs de oevers van de Rijn. Eigenlijk kun je niet eens van kampen spreken. Het ging gewoon om weidevelden waar prikkeldraad om heen was getrokken. Er waren geen barakken, tenten of andere faciliteiten. De gevangenen moesten gewoon op drassige velden zitten of liggen. Opstaan was meestal verboden. Toiletfaciliteiten waren afwezig, en wat nog erger was; er was geen eten. Dagenlang werd er niets verstrekt, ondanks het feit dat de Amerikanen over enorme voorraden beschikten. Ook was er praktisch geen medische zorg. Niet alleen mannen, ook vrouwelijke gevangenen moesten onder hetzelfde regime leven. Omdat de gewonden niet verzorgd werden begon het geplande sterven al snel. Om toch nog wat beschutting te vinden groeven de mannen zich in. Van dekens of jassen werden kleine tentjes gebouwd. Maar de honger en de elementen maakten dat velen ziek werden. Ook zij werden niet behandeld. Pogingen van mensen in de buurt om de mannen te helpen, of wat eten te geven werden door Amerikaanse soldaten geblokkeerd.

Het sterven moest doorgaan, was de opdracht. Wilde eventuele hulpgevers niet luisteren, werd er met scherp geschoten. De Amerikanen schoten overigens ook op de gevangenen. Af en toe werd er ook een zogenaamde bulldozeractie gehouden. Dan werden Amerikaanse legerbulldozers de velden opgereden om de tentjes en afgeschermde holen plat te walsen. De krijgsgevangen die zich in deze primitieve bouwsels bevonden werden gewoon platgereden en daarna naar de nabij gelegen massagraven verplaatst. Iedere dag verdwenen er honderden lijken in deze massagraven. Er werd niet geteld en ook niets geregistreerd. De kampen bleven tot juli/augustus 1945 bestaan, en de schatting van het aantal slachtoffers is een omstreden punt, waar we nog op terug komen.

Overigens waren de soldaten niet de enige die uitgehongerd werden. Ook de Duitse burgerbevolking kreeg praktisch niets te eten, en aan brandstof viel al helemaal niet te denken. De steden waren kapot als gevolg van de vele bombardementen, en de mensen leefden in de puinhopen. Ook over hen spraken de Amerikanen een doodsoordeel uit. Vooral in de eerste winters na het einde van de oorlog steeg de nood schrikbarend. Mensen vroren dood of kwamen om van de honger. Men noemde dit de “witte dood”. Pas toen de Amerikanen na een paar jaar dachten dat de Duitsers zich zonder tegenstand zouden onderwerpen kwam er hulp. Nu nog spreekt men over het zogenaamde Marshallplan, Amerikaanse hulpgoederen die uiteindelijk beschikbaar kwamen. Maar over wat er in de jaren daarvoor allemaal is gebeurd word gezwegen. Hoeveel mensen slachtoffer geworden zijn van de “witte dood” weet niemand. Ook dit werd niet geregistreerd omdat de Amerikanen niet als massamoordenaars de geschiedenis in wilden gaan.

Maar terug naar de Rheinwiesenlager. Het bestaan van deze kampen werd ook deels verzwegen, zelfs nu nog. Overlevenden brachten af en toe boeken uit over hun belevenissen. Deze boeken waren een soort aanklacht, maar de autoriteiten van de intussen door de Amerikanen opgerichte BRD, zorgden er voor dat deze getuigenissen nooit een groot publiek kregen. Zij beweren ook dat er maar enkele duizenden krijgsgevangen in de kampen omkwamen. Het echte cijfer ligt tussen de 800.000 en 1.000.000. Onnodige slachtoffers van een conflict dat allang afgelopen was.

In de jaren na de oorlog kwamen er steeds verhalen naar buiten over de Duitsers die in Russische krijgsgevangenschap waren geraakt. Deze verhalen vulden velen boeken en artikelen in de pers. Over de Amerikaanse kampen langs de Rijn, en de vele slachtoffers werd gezwegen. Sommige lezers zullen zich afvragen waarom de Duitse bevolking deze zaken zo maar heeft geaccepteerd. Waarom wordt deze geschiedenis zelfs nu nog deels doodgezwegen? Het antwoord is simpel; Duitsland staat onder volledige Amerikaanse invloed, ook nu nog. De bevolking is een enorm schuldcomplex aangepraat, en een ieder die dit schuldcomplex probeert te doorbreken riskeert een bezoek aan de rechtbank of zelfs de gevangenis. Dus komen de Amerikanen tot nu toe weg met een massamoord, die we gerust genocide mogen noemen. Wel is het zo dat tijden veranderen, en dat de ruimte voor onafhankelijk onderzoek steeds iets verder wordt opgerekt. Maar de waarheid zal pas echt aan het licht komen als de door Amerika gecontroleerde BRD niet meer bestaat. Pas als de laatste Amerikaanse militair Duits grondgebied heeft verlaten zal er gerechtigheid komen. Dan zal het ware gezicht van het zogenaamde “land of the free” voor de hele wereld zichtbaar zijn. Laten we hopen dat deze dag snel zal aanbreken, zodat het recht eindelijk kan zegevieren. Immers, beter laat dan nooit.

Willem Walraven

DE DAG DAT MERKEL NAAR CHEMNITZ KWAM

Gastcolumn van een correspondent

Op vrijdag 16 november kwam Angela Merkel eindelijk naar Chemnitz, waar ze op gepaste wijze door de bevolking werd ontvangen. Het is intussen 3 maanden geleden dat Daniel Hillig in het vroegere Karl Marx Stadt door migranten werd vermoord. Nu pas durfde de Duitse regeringsleider haar gezicht in de stad te laten zien. “Veel te laat”, zei zelfs de burgemeester, die over het algemeen slaafs de bevelen uit Berlijn uitvoert. Merkel kwam echter niet om haar medeleven te tonen aan de familie van Daniel. Ook weigerde ze om haar excuses aan te bieden voor de leugens die ze over Chemnitz heeft verteld, om na de moord de stad en haar bewoners zwart te maken. Je vraagt je dan af wat ze dan wel kwam doen. Het antwoord is weer net zo halfslachtig als haar hele bezoek. Merkel kwam om aan een discussie over de toekomst deel te nemen, met uitgelote burgers, die door een plaatselijke krant was georganiseerd.

Voordat we naar de discussie zelf kijken, en het antwoord van de burgers op straat, kunnen we eerst verslag doen van een bijzondere gebeurtenis, die aan Merkel’s leugens over Chemnitz voor altijd een einde maakte. Zoals bekend heeft zij, en ook haar woordvoerder, gebruik gemaakt van een video filmpje van ongeveer 19 seconden, om te kunnen beweren dat er in Chemnitz na de moord op Daniel jacht op migranten is gemaakt. Terwijl velen in autoriteit hebben bevestigd dat deze jachtpartijen nooit zijn gebeurd, bleef Merkel er aan vasthouden. De hele zaak kostte de chef van de inlichtingendienst zelfs zijn baan, omdat hij de mensenjacht een verzinsel noemde. Nu is een vrije journalist er in geslaagd om de makers van de korte film te achterhalen.

DE VIDEO

Zij, een man en een vrouw, liepen achter in de demonstratie op de zondag na de moord op Daniel. Twee migranten die bij een bushalte stonden, begonnen te schelden en te schreeuwen. Al snel kwamen ze dichter bij, en bedreigden de mensen die om de filmers heen stonden. Iemand kreeg bier over zich heen, en toen is de vrouw begonnen met filmen. Een van de demonstranten is op de film te zien terwijl hij op de dreigende en scheldende migranten afloopt. Die gingen er snel van door, ondermeer omdat ze werden gefilmd. Dat was alles. De aanvallers werden op afstand gezet, er was geen mensenjacht of zelfs een echt handgemeen. De demo ging gewoon verder, zonder incidenten. De vrouw heeft het filmpje in een gesloten groep gezet, maar de antifa heeft het op onbekende wijze in handen gekregen, en op het net gepubliceerd. Samen met de leugen dat het een bewijs was dat er een mensenjacht was gehouden. Zo als gebruikelijk speelde de antifa het systeem in de kaart. De antifa leugen werd door Merkel en Co overgenomen, en wereldwijd verspreid. De filmmakers hebben nu gezegd dat ze bereid zijn de ware toedracht onder ede te bevestigen. Daarmee is het leugenkaartenhuis in elkaar gestort. Precies op de dag dat Merkel in Chemnitz arriveerde.

Over de discussie tussen Merkel en de uitgenodigde burgers is niet veel te vertellen. Er zaten wel degelijk ook kritische burgers in de zaal, en die maakten van de gelegenheid gebruik om haar stevig de waarheid te zeggen. Ze werd zelfs gevraagd wanneer ze eindelijk zal aftreden. Antwoorden kwamen er nauwelijks. Merkel brabbelde wat over gewonden mensen, zei dat ze het allemaal begreep maar er niets mee gaat doen, en beloofde verder alleen maar dat de spoorwegverbinding tussen Chemnitz en het westen verbetert zou worden. Meer kwam er niet, en dat was natuurlijk te verwachten. Gevoelloze figuren als Merkel voelen zich nooit verantwoordelijk voor hun eigen daden, ook al heeft het levens gekost. Haar hele optreden was nietszeggend, en dus onbelangrijk.

DE STRAAT

De burgers van Chemnitz hadden Merkel een hete ontvangst beloofd, en dat hebben ze waar gemaakt. De protesten begonnen met een wel heel bijzondere satire demo. Een groep activisten uit het nabij gelegen Halle liet de Merkel Jugend door Chemnitz marcheren. Een persiflage op de Hitler Jugend en de Freie Deutsche Jugend uit de DDR. Met vlaggen en borden gaven ze aan Merkel te ondersteunen, of zelfs heilig te verklaren. Dat kwam ook in de toespraken tot uitdrukking, en een plaatselijk krant raakte hier zo van in de war, dat men werkelijk dacht dat het om een pro-Merkel betoging ging. Ze hadden natuurlijk beter moeten weten, maar welke journalist luistert er tegenwoordig nog echt. Merkel werd zo uitbundig geprezen, dat ze eigenlijk gelijktijdig stevig de grond in werd gestampt. De hele optocht getuigde van een creativiteit die we maar zelden in de politiek zien. Onder het roepen van de leus: “Geil Merkel” trok de stoet door Chemnitz, met de vlaggen, maar zonder de meegebrachte T-shirts, omdat de politie dacht dat de shirts een belediging aan het adres van Merkel waren. De demo was er niet minder luidruchtig door, en het eindpunt werd gehaald zonder incidenten. Er was nog wel een leuk ogenblik toen de Merkel Jugend langs een antifa demo liep. De antifanten konden de betoging eerst niet echt plaatsen, en hielden zelfs op met blazen op hun kinderlijke fluitjes. Pas toen ze werden opgeroepen om zich aan te sluiten hadden ze het door, en begon het fluiten weer opnieuw.

PRO-CHEMNITZ

Een veel grotere demonstratie werd georganiseerd door de burgerbeweging Pro-Chemnitz. Rond de 4000 mensen waren op de demo afgekomen, en ze maakt heel veel lawaai net aan de overkant van het gebouw, waar Merkel met de discussie bezig was. De luidde roepen, dat Merkel weg moet, waren binnen heel goed hoorbaar. Ze werd uitgemaakt voor volksverrader, en steeds opnieuw werd benadrukt dat zij het bloed aan haar handen heeft van het toenemend aantal slachtoffers van migrantengeweld. Een spreker zei dat hij ondertussen zo veel verachting voor Merkel heeft dat hij het niet eens meer de moeite waard vindt om haar uit te jouwen. “Zelfs dat is te veel eer”, zei hij. De demo was vreedzaam en goed georganiseerd. Toen de donkere auto van Merkel wegreed kreeg ze de opmerkingen “oplazeren”, “volksverrader” en “uitzetten”, naar het hoofd geslingerd. Merkel vertrok zo als ze was gekomen, ver van het gewone volk, in een helikopter. Maar de leuzen van de demonstranten zullen nog lang in haar oren hebben nageklonken. Als het aan de mensen van Chemnitz ligt was dit ook meteen het laatste bezoek. Bij een volgende gelegenheid hoopt men Merkel voor de rechtbank te zien.

Intussen gaan de activiteiten van Pro-Chemnitz gewoon door. De volgende demonstratie is op 30 november. Tot slot nog even dit. De plek waar Daniel Hillig is vermoord is nog steeds een herdenkingsplaats. De gemeente wil er eigenlijk van af, maar durft het niet aan om in te grijpen. Iedere dag komen er mensen om de kaarsen aan te steken en nieuwe bloemen te leggen. Chemnitz is Daniel nog lang niet vergeten. En Merkel….Ach, aan haar wil eigenlijk niemand meer denken. Iedere nachtmerrie kent immers eens een einde.

DE ZAAK FREIBURG; HET WARE GEZICHT VAN MERKEL DUITSLAND

Gastbijdrage van een correspondent

Nog steeds hebben te veel mensen twijfels, als het gaat om het gevaar dat uit gaat van de vele migranten en nepvluchtelingen, die sinds 2015 Europa hebben overspoeld. De meerderheid kwam in Duitsland terecht, vandaar dat ook de meest afschrikwekkende voorbeelden daar vandaan komen. Zo’n voorbeeld kwam deze week aan het licht, nadat de zaak twee weken door de politie was stil gehouden. Dat is geen uitzondering, want slechte berichten over misdaden van migranten, worden in Merkel Duitsland verzwegen of naar de achterpagina’s pagina’s verbannen. Dit keer was Freiburg het toneel van een nieuwe tragedie, die zijn plaats in neemt in een intussen ongelooflijk lange rij.

Zoals gezegd speelde de zaak zich al meer dan twee weken geleden af. Een meisje van 18 liep in een technoclub met de naam “Velvet” een Syriër tegen het lijf. Tijdens het gesprek kreeg de man het voor elkaar om iets in haar drankje te doen, waarschijnlijk K.O. druppels. Na een poosje werd ze duizelig en voelde zich vreemd. Hij nam haar mee naar buiten, om “even wat frisse lucht te krijgen”. Toen ze eenmaal buiten waren, trok hij haar het nabij gelegen groen in en verkrachtte haar ter plekke. Door het middel was ze weerloos. De Syriër liet haar in de bosjes liggen en ging terug naar de club. Daar haalde hij zijn vrienden op, die hij mee naar buiten nam. Bij het groen aangekomen dook de hele groep op het weerloze meisje.

Hoeveel verkrachters er precies waren is niet bekend, maar via DNA sporen is de politie er achter gekomen dat het om zeker 15 mannen is gegaan. De hele groepsverkrachting heeft bij elkaar 4 uur geduurd. Intussen heeft de politie 8 Syriers, waarvan 1 met een Duitse pas, opgepakt en zij zitten nu vast. Naar de anderen wordt nog gezocht. Ook de hoofddader zit in de gevangenis. Het meisje is naar het ziekenhuis gebracht, en ze heeft het overleefd. Over haar toestand op dit moment is niets bekend. Over de daders is wel meer naar buiten gekomen. Allen hebben een strafblad, en zijn dus criminele migranten die al lang uitgewezen hadden moeten worden. Dat staat zelfs in de wet. Maar in het Duitsland van Merkel moet je het wel heel bont maken om te worden uitgezet. Het is dus geen wonder dat er steeds opnieuw slachtoffers vallen.

De groepsverkrachting heeft veel mensen geschokt, maar het is niet de eerste keer dat de stad met dit soort geweld wordt geconfronteerd. Ook in 2016 kwam Freiburg al op gelijksoortige manier in het nieuws. Een Afghaan verkrachtte en vermoordde toen de 19-jarige studente Maria Ladenburger. Hij werd gepakt en veroordeeld. Iedere keer worden dit soort zaken weggezet als uitzonderingen, of een ongelukkig toeval. Dan hoeft die politiek, die verantwoordelijk is voor de onhoudbare toestand in het land, geen consequenties te trekken. Dan kan Merkel nog een paar duizend “vluchtelingen” opnemen. Maar het zijn geen uitzonderingen, en zeker is er ook geen sprake van toeval. De meeste nepvluchtelingen zijn jonge mannen uit Afrika en het Midden Oosten. Het is geen geheim, dat zij vaak agressief en bezitterig zijn, en daar komt nog bij dat het gif van de islam ideologie hen heeft geleerd dat vrouwen waardeloos zijn. Hun eigen vrouwen moeten gehoorzamen, en niet-moslim vrouwen worden gezien als vrijwild. Iedereen die ooit met de islam in aanraking is geweest weet dit. De Duitse en andere westerse regeringen weten dit ook. Maar dat weerhoudt ze er niet van om steeds meer van dit soort figuren te importeren, waarbij de levens en het welzijn van de eigen burgers zonder mededogen in de waagschaal worden gesteld.

Groepsverkrachting kwam eerder praktisch nooit voor in Europa, in tegenstelling tot Afrika en het Midden Oosten. Nu stapelen de zaken zich op. Vorige week nog werd een 16 jarig meisje in Italië het slachtoffers van een groepsverkrachting door migranten. Het ging nog verder dan in Freiburg, want zij werd door de daders vermoord. Er zijn mensen die beweren dat de meisjes die slachtoffer worden van dit soort zaken zelf medeschuldig zijn. Waarom gaan ze naar clubs en andere uitgaansgelegenheden, en waarom gaan ze om met migranten terwijl bekend is tot wat zij in staat zijn? Dat is een foute benadering, want het smerige van de hele zaak is, dat de overheden in de verschillende landen, zeker in Duitsland, meisjes juist aanmoedigen om het gezelschap van migranten te zoeken. Dat zou goed zijn voor de integratie. Zelfs scholen en jeugdclubs worden hierbij ingeschakeld. Het groeiende aantal slachtoffers heeft hier niets aan veranderd. Jammer genoeg geloven nog steeds veel te veel mensen de leugens van de overheid.

Maar er staan ook andere vragen open. Waar zijn de vrouwenorganisaties, en waar zijn de feministen, die normaal gesproken, en terecht, meteen op de bres staan als er geweld tegen vrouwen wordt gepleegd? Nu horen we alleen maar oorverdovend zwijgen. Zijn deze slachtoffers minder waard omdat de daders migranten zijn? Is de gelijkschakeling van de overheid en de politieke correctheid al zo ver gevorderd dat men maar niets zegt? Of is men bang voor het verlies van subsidies en andere overheidssteun? Op dit gebied is de vrijheid van meningsuiting immers ver te zoeken. Wat de reden ook is, deze voorvechters op het gebied van vrouwenrechten, moeten zich diep schamen. En zij zijn een categorie in een lange rij van instellingen en individuen, die liever wegkijken in plaats van in actie te komen tegen deze monsterlijke praktijken.

Gelukkig hebben de kiezers in Duitsland minder last van geheugenverlies, als het om dit soort zaken gaat. Zowel In Beieren twee weken geleden, als in Hessen deze week, is Merkel’s CDU keihard afgestraft. De verliezen liepen tot in de dubbele cijfers, en coalitiepartner, de SPD, is in feite gewoon de grond ingestampt. Toch nog een stukje gerechtigheid, hoe klein dan ook. Intussen begint Merkel de hitte in de keuken toch een beetje te voelen. Om aan het hoofd van de regering te kunnen blijven, heeft ze besloten om het voorzitterschap van de CDU op te geven. Ze zal in december aftreden. Ook heeft ze bekend gemaakt dat ze niet meer als kandidaat beschikbaar is als er in 2021 een nieuwe regering wordt gekozen. Ze hoopt dat dit genoeg is om nog een poosje aan te kunnen blijven. Of dat klopt zal van de CDU zelf afhangen. Veel functionarissen beginnen bang voor hun baantjes te worden, en als ze in ruil hiervoor Merkel moeten opgeven zullen ze dat doen.

Maar intussen kan Merkel nog wel doorgaan met het naar binnen loodsen van illegale migranten, en het doordrukken van het Global Pact for Migration. Nog niet lang geleden vertelde ze trots dat ze de kanselier der migranten is. Voor de slachtoffers van haar politiek in heel Europa heeft ze geen woord over. Laten we hopen dat zij, en haar soort, zich ooit voor een tribunaal voor hun misdaden zullen moeten verantwoorden, zoals de AfD en de Burgerbewegingen hebben geëist. Natuurlijk komen de slachtoffers hier niet mee terug, maar het zal toch een stuk gerechtigheid zijn, als Merkel de celdeur achter zich hoort dichtvallen.

DEMO FREIBURG

Om tegen de groepsverkrachting, en andere misdaden gepleegd door migranten, te protesteren, riep de AfD in Freiburg op voor een demonstratie op maandag 29 oktober. Het moest een soort treurmars worden. Er kwamen tussen de 1500 en 2000 mensen op af, en de demonstratie was vreedzaam. Dat was niet het geval bij een tegen demo, waar Die Grunen en de SPD voor hadden opgeroepen. Antifa autonomen grepen de gelegenheid aan om in wilde hordes door de stad te trekken. Ze probeerden de AfD demo te blokkeren, en toen dat niet lukte, veranderde men van tactiek en werd er grof geweld gebruikt. Ook dit had geen succes. De AfD demo kon zijn volledige route afleggen, en ook na de slotmanifestatie wist de politie een nieuwe gewelddadige blokkade te doorbreken. Laten we hier even bij stil staan. Antifa autonomen, die beweren dat ze links zijn, demonstreren voor verkrachters en voor het Merkel systeem. Veel dieper kun je eigenlijk niet zinken. Maar ach, we weten nu al dat ze toch weer een nieuw dieptepunt zullen vinden. Jammer, maar niets aan te doen.

BLOKKEERFRIEZEN; SLACHTOFFERS VAN DE MULTI-CULTI WAANZIN

Gastbijdrage van een correspondent,

Eigenlijk wilde ze alleen maar voorkomen dat een kinderfeest in een rel zou ontaarden, of nog erger. Ze wilden een mooi feest voor de mensen in Dokkum en voor de vele TV kijkers. Niks mis mee, zou je zeggen. Maar in het Nederland van 2018 ligt dat jammer genoeg anders. Je maakt kans om voor de rechtbank terecht te komen, of zelfs de bak in te draaien. We hebben het natuurlijk over de BlokkeerFriezen, de moedige actievoerders die vorige jaar Dokkum een geweldig Sinterklaas feest bezorgden, door een paar bussen met anti-Zwarte Piet zielenpieten op de snelweg tegen te houden. Er was geen schade, niemand raakte gewond en de zielenpieten werden in Dokkum niet gemist. Toch moesten de BlokkeerFriezen vorige week voor de rechter verschijnen. Een vertoning die Nederland onwaardig was, maar gelukkig waren er honderden Friezen die de zaak een andere wending gaven. Het was goed om te zien dat er toch nog wat gezond mensenverstand over is.

Laten we even een jaartje terug gaan in de tijd. Sinterklaas zou in Dokkum aankomen, en natuurlijk werd hij vergezeld door zijn bekende Zwarte Pieten. Voor vele jaren een normale gang van zaken, waar niemand, maar dan ook niemand, zich aan stoorde. Helaas leven we nu in het tijdperk van de Multi-Culti waanzin en de politieke correctheid, en dat betekend dat er lieden zijn opgestaan die vinden dat Zwarte Piet een symbool van racisme is, en dat er tegen deze eeuwenoude kindervriend gedemonstreerd moet worden. Het is vooral een hobby uit de Randstad en de grachtengordel, maar dat weerhield een aantal zogenaamde anti-Piet actievoerders er niet van om in bussen naar Dokkum af te reizen. Vooraf had een schimmige actiegroep op Facebook gezegd dat Sinterklaas maar vermoord moest worden voor de ogen van de kinderen. Je vraagt je af wat dit voor zieke figuren zijn, maar het heeft er echt gestaan, zwart op wit, ook al ontkende men dit later. De feiten liegen niet.

Een aantal mensen in Friesland zag aankomen dat het feest ernstig verstoord zou worden door de relschoppers, en natuurlijk moest hier iets tegen gedaan worden. Er werd een oproep op Facebook gezet om de demonstranten te blokkeren en het Sinterklaas feest zo te beschermen. De oproep vond gehoor, en die zaterdagmorgen trokken een aantal mensen richting de snelweg. Met wapperende Friese vlaggen werd het verkeer tot staan gebracht, en de bussen met anti-Piet zielenpieten konden niet verder. Later verbood de burgemeester van Dokkum de tegendemonstraties, en het stadje zag een prachtig Sinterklaas feest zonder geweld, en zonder politiek correcte idioten. Missie geslaagd dus!

Maar zoals gezegd; we leven in een tijd van Multi-Culti waanzin, dus kreeg de politie opdracht om een onderzoek in te stellen en de blokkeerders te identificeren. Dat gebeurde, en vorige week was dan de rechtszaak in Leeuwarden. Belachelijk, maar waar. Nu moeten we vaststellen dat er eerdere blokkades en gelijksoortige acties zijn geweest. Vrachtwagenchauffeurs, boeren, Turken, en zelfs de politie zelf, allemaal zijn ze betrokken geweest bij blokkades en acties waarbij langzaam werd gereden. Serieuze consequenties heeft dat nooit gehad. Maar nu was het anders, een van de blokkeerders werd zelfs beschuldigd van opruiing. Menigeen zal een geldboete hebben verwacht, maar ook dat pakte anders uit. Het Openbaar Ministerie heeft voorwaardelijke gevangenisstraffen en taakstraffen geëist. Waarom deze hardheid, vraag je je dan af. Het antwoord is eenvoudig, de BlokkeerFriezen hebben het systeem op de tenen getrapt. De politiek correcte elite wil immers dat Zwarte Piet, net als veel van onze andere tradities, wordt afgeschaft. Kom je daar tegen op, dan neemt men wraak.

Je kon de haat en de wraakzucht in de stem van de OM vertegenwoordiger horen, toen hij zei dat dit niet met geldboetes afgedaan kon worden. Er moet in de ogen van het systeem natuurlijk een voorbeeld gesteld worden. Verzet tegen de Multi-Culti dictaten moet de kop in gedrukt worden, met alle hardheid die men kan vinden. We zeiden het al, het was een Nederland onwaardig schouwspel, maar het geeft gelijktijdig ook goed aan in wat voor tijd we leven. Identiteit, tradities, alles wat eigen is moet verdwijnen. Een snelle route naar een gelijkgeschakelde maatschappij.

Toch vergissen de volksverraders die leiding geven aan het systeem zich, als ze denken dat iedereen zich zo maar bij dit alles neerlegt. Want ook dat werd duidelijk in Leeuwarden in de afgelopen week. Meer dan 200 Friezen trokken naar de rechtbank om de BlokkeerFriezen een hart onder de riem te steken. Er waren leuzen, spandoeken, en natuurlijk Friese vlaggen. En, hoe kan het ook anders, het Friese volkslied werd gezongen. Die kleine demonstratie toonde meer waardigheid en gezond verstand, dan het OM, de rechters en de hele elite bij elkaar. En dat was precies het schouwspel dat hard nodig was. En de anti-Zwarte Piet zielenpieten? Ook zij lieten van zich horen, door schade vergoeding te eisen. Schadevergoeding om dat ze niet hadden kunnen demonstreren tegen een figuur uit een kinderverhaal. Hoe erbarmelijk en armzalig kun je zijn? Terwijl de BlokkeerFriezen hun principes toonden, kwam de antigroep niet verder dan geldgier. Meer woorden zijn daar niet aan vuil te maken.

Op 9 november zal de rechter in Leeuwarden uitspraak doen, en de Sinterklaas intocht zal dit jaar in de Zaanstreek worden gehouden. Laten we hopen dat in beiden gevallen het gezonde mensenverstand zal zegevieren. Intussen heffen we het glas op de helden van Dokkum, die letterlijk en figuurlijk de weg hebben gewezen. Het is genoeg met de Multi-Culti waanzin! We gaan geen stap meer terug! Tot hier en niet verder.

BOEKRECENSIE; EERSTE AUTOBIOGRAFIE ADOLF HITLER - ADOLF HITLER; ZIJN LEVEN, ZIJN REDEVOERINGEN

In de afgelopen weken gebeurde er iets bijzonders in de uitgeverswereld van Nederland. Er kwamen in een kort tijdsbestek twee boeken van en over Adolf Hitler uit. Dat is zeker uniek te noemen. Er was vrij veel aandacht voor het uitkomen van een nieuwe wetenschappelijke versie van Mein Kampf, de eerste sinds het einde van de Tweede Wereld Oorlog. Aan het uitkomen van dit boek gingen jaren van juridische strijd vooraf. Toch was dit niet de meeste bijzondere gebeurtenis; Mein Kampf is dan wel jarenlang verboden geweest, maar het boek was hier en daar wel te krijgen, en de tekst heeft altijd op internet gestaan.

Veel unieker was het uitkomen van een tot nu toe praktisch onbekende autobiografie van Adolf Hitler, samengesteld door Adolf-Viktor von Koerber. Omdat het materiaal voor het boek voor grote delen van Hitler zelf kwam, zou je von Koerber als een soort vroege ghostwriter kunnen zien. Het boek stamt uit 1923 en werd herontdekt door Prof. Thomas Weber, die ook de inleiding heeft geschreven. Onbekende boeken die opnieuw zijn opgediept zijn op zich altijd interessant, maar bijzonder is ook dat dit Hitler boek is uitgegeven in Nederlandse vertaling door Uitgeverij Verbum, een uitgever die zich normaal gesproken bezighoudt met boeken over de Holocaust. Toch is het uitgerekend Verbum die met dit Hitler boek komt. Het lijkt een tegenstelling, maar dat is het in feite niet.

Omdat de oorlog steeds verder achter ons ligt, en het taboe van bepaalde zaken een beetje begint te verbleken, komt er nu ruimte om te kijken naar materiaal, dat eerst met geen vinger werd aangeraakt. Natuurlijk moest Prof. Weber het boek wel eerst herontdekken, maar er valt niet aan te twijfelen dat dit boek 10 jaar geleden bij geen enkele uitgever welkom zou zijn geweest. Toch doet Verbum er goed aan om juist wel met deze uitgave te komen. Wie de Holocaust wil begrijpen, als dit tenminste mogelijk is, moet eerst Hitler en zijn medestanders begrijpen. Het is ook van cruciaal belang om meer kennis op te doen over de tijd waarin de Hitlerbeweging ontstond en kon uitgroeien. Alleen zo krijgen we kijken op de voedingsbodem die uiteindelijk tot de grote tragedie, de Shoa, heeft geleid. Het boek heeft dus wel degelijk toegevoegde waarde op dit moment. We kunnen er immers van uit gaan dat we nog maar een klein deel van de hele geschiedenis in kaart hebben gebracht, en begrepen. Hopelijk zal er in de toekomst meer ruimte ontstaan om verder onderzoek te doen, zonder geregeld rekening te moeten houden met begrijpelijke, maar beperkende gevoelens. Uitgeverij Verbum heeft nu een stukje van de muur geslecht die een volledige kijk op de Holocaust, in al zijn vormen, zo lang in de weg heeft gestaan.

Het boek, en ook de inleiding, komen met interessante feiten uit het begin van de Hitlerbeweging, die zeker niet algemeen bekend zijn. Zo krijgen we te zien dat in het begin eigenlijk bijna niemand wist hoe Adolf Hitler er uit zag. Hij sprak al regelmatig op bijeenkomsten, maar had gelijktijdig een fotoverbod ingesteld. Dit uit angst voor aanslagen. Hitler kon rustig op een terras zitten en horen hoe mensen over hem spraken, zonder dat ze wisten dat hij maar op een paar meter afstand zat. Toen zijn opkomst echt van start ging bleek deze onbekendheid plotseling een handicap, en er werden duizenden fotopostkaarten verspreidt om de achterstand in te halen. Ook de nu heruitgekomen autobiografie was onderdeel van deze campagne.

Een ander interessant onderwerp dat aan de orde komt is de relatie tussen Adolf Hitler en de grote oorlogsheld Generaal Erich Ludendorff. Ludendorff keerde zich tegen de Weimar Republiek, en zag zichzelf als een nationalistisch leider, die de taak had deze republiek ten val te brengen. Het boek laat zien hoe Ludendorff en Hitler van elkaar gebruik probeerde te maken. Dit mislukte uiteindelijk en in 1928 brak Ludendorff met de Hitler partij, de NSDAP. De reden is eigenlijk simpel; Hitler begreep dat Ludendorff hem alleen maar als loopjongen wilde gebruiken, terwijl Ludendorff in de gaten kreeg dat Hitler eigenwijs was en nooit naar raad luisterde. Dat werd voor hem een erekwestie, en in 1928 stapte hij uit de NSDAP. In verschillende kringen worden de Ludendorffs ook vandaag nog steeds als Nazi’s gezien. Dat is niet helemaal terecht. Tijdens het Derde Rijk werden zij in de gaten gehouden door de staatsorganen, en hun boeken werden verboden. Ook dat is een feit dat bijna onbekend is.

Wie de Hitler autobiografie nu leest heeft wel wat kennis van de politieke situatie in Duitsland in die tijd nodig. De noten helpen, maar een beetje voorkennis is zeker handig om echt te begrijpen waar het allemaal om gaat, en in welke richting het ging. Wat verder opvalt, is dat het boek rauwer, en echter over komt als Mein Kampf. In Mein Kampf had Hitler veel meer aan zijn verleden kunnen sleutelen dan in dit boek het geval was. Het sleutelen was al wel begonnen, maar Mein Kampf komt meer geslepen over. Juist dit rauwe maakt de autobiografie tot een goed tijdsbeeld. Adolf Hitler; zijn leven, zijn redevoeringen, is zeker de moeite waard. Laten we hopen dat de muur, die nog steeds delen van de toenmalige Duitse geschiedenis verbergt, in de komende tijd verder gesloopt zal worden. Dit boek is in ieder geval een goed begin.

Adolf Hitler; Zijn leven, zijn redevoeringen

Paperback, 180 bladzijden
Prijs: € 19,95
eBook: € 9,95
ISBN 9789493028111
Beschikbaar, bestel op verbum.nl        

  

VERHALEN UIT MULTI-CULTI LAND 5 20 MAANDEN

Vaak heb je het idee dat het niet gekker meer kan worden als het om Multi-Culti waanzin gaat. Maar steeds weer haalt ons de realiteit op dit gebied in. Kijk maar naar het laatste schandaal. Een 36-jarige Afghaan, die een 18-jarige meisje heeft verkracht, hoeft maar voor 20 maanden de bak in. Normaal gesproken zou dat voor een bewezen verkrachting 24 maanden moeten zijn. Waarom dan kreeg deze smeerlap maar 20 maanden? Heel eenvoudig, de rechter heeft besloten dat 20 maanden voldoende is omdat de Afghaan zijn verblijfsvergunning zal verliezen als hij voor 2 jaar achter de tralies gaat. Je vraagt je echt af in wat voor land we eigenlijk leven. Dit figuur zou automatische uitgezet moeten worden nadat hij zijn straf heeft uitgezeten. Maar nee hoor, meneer heeft al weer een vrouw naar Nederland laten komen, en haar ook maar meteen zwanger gemaakt. Ook dat woog mee in de beslissing van de rechter. Hij zou een nieuw leven aan het opbouwen zijn, en dat wilde men niet verstoren. Op de achtergrond horen we meteen viool muziek. De arme dader, je kunt toch niet zo maar zijn nieuwe geluk verstoren?

Maar wie denkt er aan het meisje? Wat moet zij voelen op dit moment? Ik denk dat niemand van ons zich dat kan voorstellen.  Wie zal weten hoe groot de schade bij haar is. Misschien zal ze de misdaad die haar heeft getroffen nooit meer kwijt raken. Dat is dus eigenlijk levenslang. Zij zal waarschijnlijk nog steeds worstelen met het hele gebeuren, als de Afghaan al weer druk bezig is zijn nieuwe leven op te bouwen. Is er ook maar iemand die gelooft dat dit gerechtigheid is? 

En dan nog even dit. Waar zijn al die grote feministen en linkse huilebalken, die normaal gesproken overal het hoogste woord hebben, en altijd klaar staan met hun mening? Als het om dit soort zaken gaat kunnen we alleen een heel langdurig zwijgen horen. Waarom eigenlijk?  Moet men niet voor de rechten van dit meisje opkomen? Heeft zij geen vrouwenrechten, waar men altijd mee schermt?  Of komt het omdat de dader wederom een migrant is? Mag daar niet over gesproken worden, omdat het de Multi-Culti waanzin verstoort? Als dat echt de reden voor het zwijgen is, zijn deze kringen nog dieper gezonken dan we al dachten. Dan hebben ze in feite ook geen bestaansrecht meer. Het slachtoffer hoort voorop te staan, niet de dader. Wie dat anders ziet kan maar beter meteen over gaan naar de islam, daar zal men in goed gezelschap zijn.

Ter afsluiting; het OM zal niet in hoger beroep gaan omdat men geen hogere straf verwacht. De dader gaat wel in beroep. Hij voelt zich blijkbaar nog steeds te hard aangepakt. De oplossing: afvoeren op de eerste vlucht terug naar Afghanistan. Zijn nieuwe vrouw kan hij dan gelijk meenemen. Gezinshereniging zullen we maar zeggen. 

Willem Walraven.     

VERHALEN UIT MULTI-CULTI LAND 4 AMSTERDAM CENTRAAL

Het is intussen al weer een paar dagen geleden dat een Afghaan twee mensen neer stak op Amsterdam Centraal. Soms moet je zaken even laten rusten voordat je er iets over gaat zeggen.  Maar, nu we een paar dagen verder zijn, is het gevoel alleen maar sterker geworden dat de oorlog tussen de radicale islam en de westerse volkeren weer een nieuwe fase heeft bereikt.  In Amsterdam had de man met het mes een politiek motief, in Chemnitz was dat met de moordende Syriër en zijn Irakese mededader, die Daniel Hillig afstaken, niet het geval. Zij waren gewoon bezig met het gebruikelijke migranten geweld. Maar het resultaat is hetzelfde; moord en doodslag, geweld en onzekerheid. Is het dan een wonder dat mensen de straat op gaan die dit allemaal niet meer willen? Willen we in een maatschappij leven waar we steeds over onze schouder moeten kijken? Nee, dat willen we niet. Dus willen we ook de veroorzakers van het geweld niet.

Laten we eerlijk zijn, we hebben geen enkel voordeel van de gelukzoekers die zich uitgeven als vluchteling. Ze kosten alleen maar geld, verwoesten de maatschappij, en worden door de heersers tegen ons gebruikt. Dat is een onhoudbare en niet te accepteren situatie. Het wordt dus hoogtijd dat er orde op zaken wordt gesteld. Dus; grenzen dicht, en iedereen die geen recht op asiel heeft met grote spoed het land uit. Het zijn juist deze illegale gelukzoekers die voor problemen zorgen. De asielwetten zijn er niet voor niets. Laten we ze dan ook gebruiken. Natuurlijk zullen er weer zeurpieten zijn die het allemaal zielig vinden. Die vinden dat je de hele wereld hier moet opnemen, alsof het een soort ereschuld is. Allemaal onzin; de migranten zijn niet zielig maar berekenend en sluw.  Ze weten precies hoe ze onze maatschappij moeten bespelen. En als ze het niet weten worden ze wel wegwijs gemaakt door een stel idioten die zich leden van NGO's noemen. Even heel duidelijk; er is niets zieligs aan figuren die hun eigen landen in de steek laten om hier grote sommen geld op te strijken. Ze kunnen ook daar blijven en vechten voor een beter leven. Daar kun je respect voor hebben. wat ze nu doen is gewoon deserteren. En ze doen dat samen met hun oneindig grote families.

Het wordt tijd dat meer mensen dit allemaal gaan doorzien, en een einde maken aan deze waanzin. Wij hebben hier de oudste rechten. Onze voorvaderen hebben Europa opgebouwd. We kunnen niet toestaan dat dit alles wordt afgebroken door een illegale invasie, die door de westerse elite in scene is gezet. Er wordt niet voor niets gezegd; hou de bovenlaag in de gaten, want de vis rot altijd het eerste aan de kop. Ware woorden. Het wordt tijd dat we in verzet komen. Tegen de messentrekkers, de terroristen, de radicale islam, en tegen de verraders in onze eigen rijen. Dat is geen keuze, als we willen overleven is het een dure plicht! 

Willem Walraven     

DE WAARHEID OVER CHEMNITZ

Gast bijdrage van een correspondent

Langzaam maar zeker zijn de gebeurtenissen van het afgelopen weekend in de Oost Duitse stad Chemnitz ook tot de westerse media buiten Duitsland doorgedrongen. Maar dat betekent nog lang niet dat de ware situatie, en de gevolgen, ook juist worden weergegeven. Integendeel, de Nederlandse media schrijven gewoon over wat de gelijkgeschakelde Duitse media naar buiten brengt. Het zal intussen bij de meeste lezers bekend zijn wat er wordt geschreven; ruzie, steekpartij, jacht op buitenlanders en Nazi demonstraties. De bekende mix van fake news en leugens die we van de Merkel media mogen verwachten. Laten we dus zelf maar eens kijken wat er nou precies aan de hand is in die stad die ooit Karl Marx Stadt heette.

Voor dat we naar de feiten kijken moeten we in gedachten houden dat de incidenten zich afspeelden aan de rand van het stadsfeest in Chemnitz, een feest om de verjaardag van de stad te vieren. Vorig jaar moest dit feest voortijdig afgebroken worden, omdat jonge migranten op grote schaal vrouwen en meisjes lastig vielen en ruzie zochten. Ondanks deze problemen heeft het stadsbestuur niets geleerd, want afgelopen weekend vond hetzelfde feest plaats zonder dat er maatregelen werden genomen om gewelddadige migranten te weren. Je zou dus kunnen zeggen dat problemen voorgeprogrammeerd waren. Die problemen bleven dan ook niet uit. In de nacht van zaterdag op zondag wilden twee vrouwen het feestterrein verlaten, en gingen op weg naar hun auto. In de buurt van een spaarbank kwamen zij een grote groep migranten tegen, voornamelijk Arabieren. De scènes die we al zo vaak hebben gezien in de laatste jaren waren ook nu weer zichtbaar. De groep omsingelde de vrouwen en werd handtastelijk.

Een 35-jarige Duitser met Cubaanse wortels, Daniel Hillig, zag het gebeuren en was moedig genoeg om in te grijpen. Iets wat maar zelden voorkomt. Hij kreeg hulp van twee andere mannen, en samen probeerden ze de vrouwen te beschermen. De migranten reageerden woedend en begonnen met messen te steken. Daniel Hillig werd 25 keer gestoken en stierf kort na het incident in het ziekenhuis. De twee andere mannen raakten levensgevaarlijk gewond, en liggen nog op intensive care. De daders probeerden te ontkomen door onder te duiken in de massa die nog op het feest terrein was. Dit lukte echter niet en een Syriër en een Irakees werden gearresteerd. Zij worden intussen beschuldigd van doodslag en zitten nog vast. Voor de zoveelste keer in de laatste jaren vergrepen migranten zich aan vrouwen, en voor de zoveelste keer vielen hierbij Duitse doden.

De mainstream media negeerde de moord op Daniel Hillig in eerste instantie, maar via de vrije en de sociale media kwam het volledig nieuws naar buiten, en dit gebeurde razendsnel. Intussen was het zondagochtend en in Chemnitz kookte de woede. Het incident was de druppel die de overvolle emmer eindelijk deed overlopen. Aan het begin van de middag was er eerst een herdenking voor Daniel Hillig van de AfD op de plek van de moord. Er werden bloemen gelegd, en er was een minuut stilte. Maar voor de vrienden van Daniel, en heel veel anderen in de stad, was dit niet voldoende. Via Facebook riepen ze op tot een demonstratie tegen het geweld door buitenlanders. En de mensen kwamen, uiteindelijk meer dan 1000. Ze wilden naar de plek van de moord, maar dat stond de politie eerst niet toe. Toen er steeds meer mensen kwamen ging de politie aan de kant en kon de grote menigte verder. Ook andere pogingen van de politie om de demo te blokkeren mislukte. De demonstratie trok door het centrum met leuzen als: “Wij zijn het Volk”, en “Dit is onze stad”.

De media zouden later schrijven dat het om een Nazi mars ging, waarbij jacht op buitenlanders werd gemaakt. Zo als gebruikelijk is dit een leugen. Zeker waren er rechtse elementen, maar de grote meerderheid van de mensen op straat bestond gewoon uit jongeren uit Chemnitz die het beu zijn dat de gasten van Merkel alles wat er in de stad gebeurd verstoren, constant geweld gebruiken, en vrouwen niet met rust kunnen laten. Bewijzen van een jacht op buitenlanders kan de media niet leveren. Er is alleen een kort filmpje waar op iemand een migrant wegjaagt die eerder heeft lopen schelden. Dat schelden is er netjes afgeknipt omdat het natuurlijk niet in de kraam van de Merkel media te pas kwam.

Op maandag gingen de leugens van de pers en de politici over het incident en de demonstratie door. Dat er in eerste instantie een dode was gevallen werd genegeerd, en de aanleiding voor de vechtpartij, het lastig vallen van vrouwen, wordt tot nu toe verzwegen. Er wordt net gedaan of het een gewone ruzie was, en dat rechtse elementen het incident hebben gebruikt om een demo en een jacht te organiseren. De leugenaars en de betaalde rechtpraters schrikken voor niets meer terug. Slachtoffers tellen niet, en alleen de Merkel ideologie moet zegevieren. Een voorbeeld is de organisator van het stadsfeest. Hij zei in eerste instantie dat hij de rest van het feest had afgelast uit respect voor het slachtoffer van de moordpartij. Een juiste beslissing. Nadat de burgemeester echter over de zogenaamde jacht op buitenlanders was begonnen, draaide de organisator zijn verhaal compleet om. Niet respect voor het slachtoffer, maar de demo had hem doen besluiten om het feest af te lassen. We kunnen niet uitsluiten dat de burgemeester heeft gedreigd om de subsidiekraan dicht te draaien als hij niet terug kwam op zijn verhaal. Zo makkelijk gaat het immers.

De mensen in Chemnitz, en ook daarbuiten, lieten zich niet tegen houden door de leugenpers en de politieke parasieten. Voor maandagavond werd een nationale demonstratie uitgeroepen met als verzamelplaats het Karl Marx monument. De opkomst was ongekend groot. Zeker 12.000 mensen kwamen op straat, terwijl een tegen demo van Grunen en antifa ongeveer 1500 demonstranten trok. Ondanks wat kleine incidenten met vuurwerk, was de grote demonstratie vreedzaam. Van de tegen demo kan dit minder gezegd worden. Maar dat is eigenlijk niet van belang. Natuurlijk beweerde de leugenpers opnieuw dat een grote groep rechts radicalen de straat op was gegaan. Maar wie de vele filmpjes op YouTube bekijkt zal zien dat de overgrote meerderheid van de demonstranten gewone mensen waren, die het criminele beleid van Merkel en het migrantengeweld niet meer pikken. De demonstatie was een belangrijk signaal, en ook een eerbetoon aan de slachtoffers.

We hebben al eerder geschreven over de spanningen in Duitsland en de gevolgen van de bevolkingsuitwisseling. Na Chemnitz kunnen we gerust zeggen dat de strijd tegen het Merkel systeem een nieuwe fase is in gegaan. Het is nog geen volksopstand, maar wel een belangrijke stap in die richting. De stemming in Chemnitz, en ook elders in Duitsland, wordt goed samengevat in de woorden van Leyla Bilge, een AfD activiste van Koerdische afkomst: “Vanaf nu zullen we geen enkel slachtoffer meer tolereren. Geen enkele!”

VERHALEN UIT MULTI-CULTILAND 3

Even een paar dingen die de laatste dagen voorbij zijn gekomen, en die opnieuw aangeven hoe ver de Multi-Culti waanzin al is doorgedrongen in onze samenleving. Aan het begin van de week riep D'66 uit dat er meer rechters moeten komen met een migratie achtergrond. Natuurlijk laat men dat weer onder de zogenaamde integratie vallen. Nu weten wij allemaal dat die hele integratie jammerlijk is mislukt, maar dat laat de idioten van D'66 natuurlijk koud. Meer rechters dus met een migratie achtergrond. Daar moet je toch even bij stil staan. Zijn ze nodig om meer leden van de eigen groep uit de gevangenis te houden, of is het de bedoeling dat ze de islam nog meer de hand boven het hoofd gaan houden? We weten het niet. Maar laat niemand verbaasd opkijken als we binnenkort naast toga's ook hoofddoeken recht zien spreken. Je moet er eenvoudig weg niet aan denken. Hebben de volksverraders van D'66 niets anders te doen. Blijkbaar niet. Wegstemmen dus volgende keer.

Nu is het wel zo dat D'66 niet alleen is. GroenLinks, de Multi-Culti partij bij uitstek, doet er nog een schepje boven op. Volgens deze wereldvreemde club moeten zogenaamde vluchtelingenschepen welkom zijn in Amsterdam. Nu gaat men hiermee meteen al de fout in. Het zijn geen vluchtelingenschepen, maar migrantentaxi's die worden bedreven door mensensmokkelaars die als NGO's vermomd gaan. En wat moeten deze onzalige boten in Amsterdam doen? Velen mijlen verwijderd van de Afrikaanse kust waar de migranten vandaan komen. Als deze smokkelaars een beetje verstand hadden zouden ze de opgepikte "drenkelingen" terugbrengen naar de dichtstbijzijnde kust. Niet moeilijk te raden waar dat is; Afrika natuurlijk. Maar ja, dat is de opdracht van de elite niet natuurlijk. Alles moet immers naar Europa.

Soms zie je overigens wel leuke toevallen. Naast dit bericht over de smokkelschepen op AT5, staat een bericht over een vrouw die door een barbaar van de scooter is getrokken en mishandeld in West. Als we dan zien in het signalement van de dader dat het om een licht getint figuur gaat, is het meteen duidelijk dat we weer met de gebruikelijke verdachten te maken hebben. Laat die smokkelschepen dus maar komen naar onze mooie hoofdstad, dan is alleen fietsen voor vrouwen binnenkort ook afgelopen. Net als alleen joggen of uitgaan. De fabrikanten van pepperspray wrijven al in hun handen. Je vraagt je echt af waar het allemaal zal eindigen.

Willem Walraven 

VERHALEN UIT MULTI CULTI LAND 2

Terwijl het halve land nog op vakantie is gaat de islamitische invasie gewoon door. De Turkse dictator Erdogan is van plan om Turkse weekendscholen te organiseren in Europa, ondermeer in Nederland. Er wordt gezegd dat het om onschuldige taallessen zal gaan, maar je moet wel heel naïef zijn om dat te geloven.  Wat Erdogan wil is meer grip op de Turken in Europa. Zo opent hij de deur naar meer intimidatie en een verdere uitbreiding van de invloed van de islam. Ieder land dat op deze wordt aan gevallen zou een verbod moeten uitspreken, en de Turkse dictator vertellen wat hij kan doen met zijn sharia academies. Maar de eerste lauw water reacties zijn al weer binnen. De Nederlandse regering is niet blij met de scholen, maar gaat ze niet verbieden. In plaats hier van gaat men de scholen in de gaten houden. Een lachertje natuurlijk, want hield men de potentiële islamitische terroristen ook niet in de gaten? Hoe dat is afgelopen weten we allemaal. De politieke elite is zo bang voor alles wat moslim of islam is, dat echte actie of zelfs het geven van een duidelijke waarschuwing er niet in zit.  Dat zullen we dus zelf moeten doen. Is misschien ook veel beter. Europa had al veel eerder Erdogan bij de knieën moeten afzagen. En de Erdogan soldaten in Europa? Zo snel mogelijk met een enkele reis op het vliegtuig zetten. Het liefst oude aftandse vliegtuigen die al 20 jaar niet meer zijn na gekeken. Hebben we wat te verliezen?  Ik dacht het niet.

Willem Walraven

Verhalen uit Multi-Culti land 1

We zien het iedere dag om ons heen. De wereld is aan het veranderen, en dat zeker niet ten goede.  Te veel vreemde invloeden, te veel islam en te veel genderwaanzin. De meeste mensen weten het, voelen het, of zien het. Maar er over praten is moeilijker, zeker openlijk. Je wordt al snel weggezet als een racist of iets dergelijks. Onzin natuurlijk, je moet gewoon je mening kunnen zeggen. Dat gaan we op dit blog doen. Niet racistisch en aan geen enkele partij gebonden. De verhaaltjes zullen echter wel waar zijn en boekdelen spreken. Laten we eerlijk zijn, er is niets sterker dan de waarheid. Daarom zit daar een taboe op, ingevoerd door de elite. Van dat taboe zullen wij ons niets aantrekken. Heldere taal dus. De keuze vandaag is of je schaap of wolf wilt zijn. Wij hebben voor de wolf gekozen. Met volle overtuiging.

Willem Walraven