BOEKRECENSIE; EERSTE AUTOBIOGRAFIE ADOLF HITLER - ADOLF HITLER; ZIJN LEVEN, ZIJN REDEVOERINGEN

In de afgelopen weken gebeurde er iets bijzonders in de uitgeverswereld van Nederland. Er kwamen in een kort tijdsbestek twee boeken van en over Adolf Hitler uit. Dat is zeker uniek te noemen. Er was vrij veel aandacht voor het uitkomen van een nieuwe wetenschappelijke versie van Mein Kampf, de eerste sinds het einde van de Tweede Wereld Oorlog. Aan het uitkomen van dit boek gingen jaren van juridische strijd vooraf. Toch was dit niet de meeste bijzondere gebeurtenis; Mein Kampf is dan wel jarenlang verboden geweest, maar het boek was hier en daar wel te krijgen, en de tekst heeft altijd op internet gestaan.

Veel unieker was het uitkomen van een tot nu toe praktisch onbekende autobiografie van Adolf Hitler, samengesteld door Adolf-Viktor von Koerber. Omdat het materiaal voor het boek voor grote delen van Hitler zelf kwam, zou je von Koerber als een soort vroege ghostwriter kunnen zien. Het boek stamt uit 1923 en werd herontdekt door Prof. Thomas Weber, die ook de inleiding heeft geschreven. Onbekende boeken die opnieuw zijn opgediept zijn op zich altijd interessant, maar bijzonder is ook dat dit Hitler boek is uitgegeven in Nederlandse vertaling door Uitgeverij Verbum, een uitgever die zich normaal gesproken bezighoudt met boeken over de Holocaust. Toch is het uitgerekend Verbum die met dit Hitler boek komt. Het lijkt een tegenstelling, maar dat is het in feite niet.

Omdat de oorlog steeds verder achter ons ligt, en het taboe van bepaalde zaken een beetje begint te verbleken, komt er nu ruimte om te kijken naar materiaal, dat eerst met geen vinger werd aangeraakt. Natuurlijk moest Prof. Weber het boek wel eerst herontdekken, maar er valt niet aan te twijfelen dat dit boek 10 jaar geleden bij geen enkele uitgever welkom zou zijn geweest. Toch doet Verbum er goed aan om juist wel met deze uitgave te komen. Wie de Holocaust wil begrijpen, als dit tenminste mogelijk is, moet eerst Hitler en zijn medestanders begrijpen. Het is ook van cruciaal belang om meer kennis op te doen over de tijd waarin de Hitlerbeweging ontstond en kon uitgroeien. Alleen zo krijgen we kijken op de voedingsbodem die uiteindelijk tot de grote tragedie, de Shoa, heeft geleid. Het boek heeft dus wel degelijk toegevoegde waarde op dit moment. We kunnen er immers van uit gaan dat we nog maar een klein deel van de hele geschiedenis in kaart hebben gebracht, en begrepen. Hopelijk zal er in de toekomst meer ruimte ontstaan om verder onderzoek te doen, zonder geregeld rekening te moeten houden met begrijpelijke, maar beperkende gevoelens. Uitgeverij Verbum heeft nu een stukje van de muur geslecht die een volledige kijk op de Holocaust, in al zijn vormen, zo lang in de weg heeft gestaan.

Het boek, en ook de inleiding, komen met interessante feiten uit het begin van de Hitlerbeweging, die zeker niet algemeen bekend zijn. Zo krijgen we te zien dat in het begin eigenlijk bijna niemand wist hoe Adolf Hitler er uit zag. Hij sprak al regelmatig op bijeenkomsten, maar had gelijktijdig een fotoverbod ingesteld. Dit uit angst voor aanslagen. Hitler kon rustig op een terras zitten en horen hoe mensen over hem spraken, zonder dat ze wisten dat hij maar op een paar meter afstand zat. Toen zijn opkomst echt van start ging bleek deze onbekendheid plotseling een handicap, en er werden duizenden fotopostkaarten verspreidt om de achterstand in te halen. Ook de nu heruitgekomen autobiografie was onderdeel van deze campagne.

Een ander interessant onderwerp dat aan de orde komt is de relatie tussen Adolf Hitler en de grote oorlogsheld Generaal Erich Ludendorff. Ludendorff keerde zich tegen de Weimar Republiek, en zag zichzelf als een nationalistisch leider, die de taak had deze republiek ten val te brengen. Het boek laat zien hoe Ludendorff en Hitler van elkaar gebruik probeerde te maken. Dit mislukte uiteindelijk en in 1928 brak Ludendorff met de Hitler partij, de NSDAP. De reden is eigenlijk simpel; Hitler begreep dat Ludendorff hem alleen maar als loopjongen wilde gebruiken, terwijl Ludendorff in de gaten kreeg dat Hitler eigenwijs was en nooit naar raad luisterde. Dat werd voor hem een erekwestie, en in 1928 stapte hij uit de NSDAP. In verschillende kringen worden de Ludendorffs ook vandaag nog steeds als Nazi’s gezien. Dat is niet helemaal terecht. Tijdens het Derde Rijk werden zij in de gaten gehouden door de staatsorganen, en hun boeken werden verboden. Ook dat is een feit dat bijna onbekend is.

Wie de Hitler autobiografie nu leest heeft wel wat kennis van de politieke situatie in Duitsland in die tijd nodig. De noten helpen, maar een beetje voorkennis is zeker handig om echt te begrijpen waar het allemaal om gaat, en in welke richting het ging. Wat verder opvalt, is dat het boek rauwer, en echter over komt als Mein Kampf. In Mein Kampf had Hitler veel meer aan zijn verleden kunnen sleutelen dan in dit boek het geval was. Het sleutelen was al wel begonnen, maar Mein Kampf komt meer geslepen over. Juist dit rauwe maakt de autobiografie tot een goed tijdsbeeld. Adolf Hitler; zijn leven, zijn redevoeringen, is zeker de moeite waard. Laten we hopen dat de muur, die nog steeds delen van de toenmalige Duitse geschiedenis verbergt, in de komende tijd verder gesloopt zal worden. Dit boek is in ieder geval een goed begin.

Adolf Hitler; Zijn leven, zijn redevoeringen

Paperback, 180 bladzijden
Prijs: € 19,95
eBook: € 9,95
ISBN 9789493028111
Beschikbaar, bestel op verbum.nl        

  

VERHALEN UIT MULTI-CULTI LAND 5 20 MAANDEN

Vaak heb je het idee dat het niet gekker meer kan worden als het om Multi-Culti waanzin gaat. Maar steeds weer haalt ons de realiteit op dit gebied in. Kijk maar naar het laatste schandaal. Een 36-jarige Afghaan, die een 18-jarige meisje heeft verkracht, hoeft maar voor 20 maanden de bak in. Normaal gesproken zou dat voor een bewezen verkrachting 24 maanden moeten zijn. Waarom dan kreeg deze smeerlap maar 20 maanden? Heel eenvoudig, de rechter heeft besloten dat 20 maanden voldoende is omdat de Afghaan zijn verblijfsvergunning zal verliezen als hij voor 2 jaar achter de tralies gaat. Je vraagt je echt af in wat voor land we eigenlijk leven. Dit figuur zou automatische uitgezet moeten worden nadat hij zijn straf heeft uitgezeten. Maar nee hoor, meneer heeft al weer een vrouw naar Nederland laten komen, en haar ook maar meteen zwanger gemaakt. Ook dat woog mee in de beslissing van de rechter. Hij zou een nieuw leven aan het opbouwen zijn, en dat wilde men niet verstoren. Op de achtergrond horen we meteen viool muziek. De arme dader, je kunt toch niet zo maar zijn nieuwe geluk verstoren?

Maar wie denkt er aan het meisje? Wat moet zij voelen op dit moment? Ik denk dat niemand van ons zich dat kan voorstellen.  Wie zal weten hoe groot de schade bij haar is. Misschien zal ze de misdaad die haar heeft getroffen nooit meer kwijt raken. Dat is dus eigenlijk levenslang. Zij zal waarschijnlijk nog steeds worstelen met het hele gebeuren, als de Afghaan al weer druk bezig is zijn nieuwe leven op te bouwen. Is er ook maar iemand die gelooft dat dit gerechtigheid is? 

En dan nog even dit. Waar zijn al die grote feministen en linkse huilebalken, die normaal gesproken overal het hoogste woord hebben, en altijd klaar staan met hun mening? Als het om dit soort zaken gaat kunnen we alleen een heel langdurig zwijgen horen. Waarom eigenlijk?  Moet men niet voor de rechten van dit meisje opkomen? Heeft zij geen vrouwenrechten, waar men altijd mee schermt?  Of komt het omdat de dader wederom een migrant is? Mag daar niet over gesproken worden, omdat het de Multi-Culti waanzin verstoort? Als dat echt de reden voor het zwijgen is, zijn deze kringen nog dieper gezonken dan we al dachten. Dan hebben ze in feite ook geen bestaansrecht meer. Het slachtoffer hoort voorop te staan, niet de dader. Wie dat anders ziet kan maar beter meteen over gaan naar de islam, daar zal men in goed gezelschap zijn.

Ter afsluiting; het OM zal niet in hoger beroep gaan omdat men geen hogere straf verwacht. De dader gaat wel in beroep. Hij voelt zich blijkbaar nog steeds te hard aangepakt. De oplossing: afvoeren op de eerste vlucht terug naar Afghanistan. Zijn nieuwe vrouw kan hij dan gelijk meenemen. Gezinshereniging zullen we maar zeggen. 

Willem Walraven.     

VERHALEN UIT MULTI-CULTI LAND 4 AMSTERDAM CENTRAAL

Het is intussen al weer een paar dagen geleden dat een Afghaan twee mensen neer stak op Amsterdam Centraal. Soms moet je zaken even laten rusten voordat je er iets over gaat zeggen.  Maar, nu we een paar dagen verder zijn, is het gevoel alleen maar sterker geworden dat de oorlog tussen de radicale islam en de westerse volkeren weer een nieuwe fase heeft bereikt.  In Amsterdam had de man met het mes een politiek motief, in Chemnitz was dat met de moordende Syriër en zijn Irakese mededader, die Daniel Hillig afstaken, niet het geval. Zij waren gewoon bezig met het gebruikelijke migranten geweld. Maar het resultaat is hetzelfde; moord en doodslag, geweld en onzekerheid. Is het dan een wonder dat mensen de straat op gaan die dit allemaal niet meer willen? Willen we in een maatschappij leven waar we steeds over onze schouder moeten kijken? Nee, dat willen we niet. Dus willen we ook de veroorzakers van het geweld niet.

Laten we eerlijk zijn, we hebben geen enkel voordeel van de gelukzoekers die zich uitgeven als vluchteling. Ze kosten alleen maar geld, verwoesten de maatschappij, en worden door de heersers tegen ons gebruikt. Dat is een onhoudbare en niet te accepteren situatie. Het wordt dus hoogtijd dat er orde op zaken wordt gesteld. Dus; grenzen dicht, en iedereen die geen recht op asiel heeft met grote spoed het land uit. Het zijn juist deze illegale gelukzoekers die voor problemen zorgen. De asielwetten zijn er niet voor niets. Laten we ze dan ook gebruiken. Natuurlijk zullen er weer zeurpieten zijn die het allemaal zielig vinden. Die vinden dat je de hele wereld hier moet opnemen, alsof het een soort ereschuld is. Allemaal onzin; de migranten zijn niet zielig maar berekenend en sluw.  Ze weten precies hoe ze onze maatschappij moeten bespelen. En als ze het niet weten worden ze wel wegwijs gemaakt door een stel idioten die zich leden van NGO's noemen. Even heel duidelijk; er is niets zieligs aan figuren die hun eigen landen in de steek laten om hier grote sommen geld op te strijken. Ze kunnen ook daar blijven en vechten voor een beter leven. Daar kun je respect voor hebben. wat ze nu doen is gewoon deserteren. En ze doen dat samen met hun oneindig grote families.

Het wordt tijd dat meer mensen dit allemaal gaan doorzien, en een einde maken aan deze waanzin. Wij hebben hier de oudste rechten. Onze voorvaderen hebben Europa opgebouwd. We kunnen niet toestaan dat dit alles wordt afgebroken door een illegale invasie, die door de westerse elite in scene is gezet. Er wordt niet voor niets gezegd; hou de bovenlaag in de gaten, want de vis rot altijd het eerste aan de kop. Ware woorden. Het wordt tijd dat we in verzet komen. Tegen de messentrekkers, de terroristen, de radicale islam, en tegen de verraders in onze eigen rijen. Dat is geen keuze, als we willen overleven is het een dure plicht! 

Willem Walraven