Maar wie denkt er aan het meisje? Wat moet zij voelen op dit moment? Ik denk dat niemand van ons zich dat kan voorstellen. Wie zal weten hoe groot de schade bij haar is. Misschien zal ze de misdaad die haar heeft getroffen nooit meer kwijt raken. Dat is dus eigenlijk levenslang. Zij zal waarschijnlijk nog steeds worstelen met het hele gebeuren, als de Afghaan al weer druk bezig is zijn nieuwe leven op te bouwen. Is er ook maar iemand die gelooft dat dit gerechtigheid is?
En dan nog even dit. Waar zijn al die grote feministen en linkse huilebalken, die normaal gesproken overal het hoogste woord hebben, en altijd klaar staan met hun mening? Als het om dit soort zaken gaat kunnen we alleen een heel langdurig zwijgen horen. Waarom eigenlijk? Moet men niet voor de rechten van dit meisje opkomen? Heeft zij geen vrouwenrechten, waar men altijd mee schermt? Of komt het omdat de dader wederom een migrant is? Mag daar niet over gesproken worden, omdat het de Multi-Culti waanzin verstoort? Als dat echt de reden voor het zwijgen is, zijn deze kringen nog dieper gezonken dan we al dachten. Dan hebben ze in feite ook geen bestaansrecht meer. Het slachtoffer hoort voorop te staan, niet de dader. Wie dat anders ziet kan maar beter meteen over gaan naar de islam, daar zal men in goed gezelschap zijn.
Ter afsluiting; het OM zal niet in hoger beroep gaan omdat men geen hogere straf verwacht. De dader gaat wel in beroep. Hij voelt zich blijkbaar nog steeds te hard aangepakt. De oplossing: afvoeren op de eerste vlucht terug naar Afghanistan. Zijn nieuwe vrouw kan hij dan gelijk meenemen. Gezinshereniging zullen we maar zeggen.
Willem Walraven.